Rejon IX - 'Lubicz' - Warszawa

Dowództwo VII Obwodu "Obroża"
Okręgu Warszawskiego AK w Powstaniu Warszawskim

     Zadania postawione VII  Obwodowi "Obroża" Okręgu Warszawskiego AK podczas Powstania Warszawskiego sprowadzały się do opanowania terenów podwarszawskich i zablokowania dróg prowadzących do Warszawy. Miało to stanowić osłonę walczących w  Warszawie powstańców, a jednocześnie pomoc w zniszczeniu znajdujących się w mieście sił policyjnych i militarnych okupanta.

Oddziały liniowe "Obroży", Rejon IX - stan na 31.07.1944 r.

IX REJON - kompania osłonowa sztabu - kryptonim "Lubicz"

 kompania IX rejonu- sierż. pchor./ppor. Stefan Koralewski "Marian"
  pluton 1796 - sierż. NN "Grześ"
  pluton 1797 - sierż.  Mieczysław Radwański "Tygrys"
  pluton 1798 - ppor. Andrzej Bielicki "Bomar"
  pluton 1799 - chór. sł. st. Józef Ciesielski-Cymerman "Sylwester"
  pluton 1795 - plut. pchor. NN "Wojtek"

     Dowództwo VII Obwodu w  pierwszym okresie powstania miało znajdować się w  Warszawie. Na miejsce pobytu sztabu wybrano siedzibę Związku Spółdzielni Mleczarskich i Jajczarskich przy ul. Hożej 51, gdzie dyrektorem był kwatermistrz VII Obwodu mjr inż. Tomasz Dziama "Roman".

     Należy tu zaznaczyć, że  sztab, mając zatwierdzone przez dowódcę Okręgu Warszawskiego miejsce postoju, nie był uprzednio skontaktowany z dowódcą rejonu, na terenie którego miał działać.

     Dla sztabu, mającego siedzibę w Warszawie, sprawą niezmiernie ważną było zapewnienie łączności z poszczególnymi rejonami "Obroży" na terenie powiatu warszawskiego. Celowi temu miała służyć składnica meldunkowa "K-2", spełniająca jednocześnie rolę centrali przekaźnikowej depesz Komendy Okręgu AK. Na siedzibę składnicy meldunkowej wyznaczono teren fabryki dźwigów Groniowskiego przy ul. Emilii Plater 10.

     W przeddzień wybuchu powstania dowódca Obwodu wydał rozkaz, aby członkowie bojowej części sztabu zabrali się przed godziną "W" w  punkcie wyczekiwania w domu przy ul. Marszałkowskiej 79. Punkt wyczekiwania dla dowódcy obwodu i jego adiutanta mieścił się przy ul. Hożej 51 i przy ul. Emilii Plater 10. Tereny te miały być opanowane przez żołnierzy plutonów szturmowych kompanii osłonowej sztabu VII  Obwodu, którą dowodził w tym czasie sierż. Stefan Koralewski "Marian".

     Punkt wyjściowy do przeprowadzenia ataku na obiekt przy ul. Hożej 51 znajdował się w domu przy ul. Hożej 41, gdzie "Marian" zabezpieczył broń, amunicję i żywność oraz zgromadził ludzi.

     Fabrykę Groniowskiego, która nie była strzeżona przez Niemców, zajęto bez przeszkód o godz. 15:30. Rozkaz dowódcy obwodu zezwalał na wcześniejsze opanowanie obiektu, o ile sytuacja wewnętrzna i zewnętrzna na to pozwoli. Na terenie fabryki znaleźli się st. sierż. Mieczysław Radwański "Tygrys", drużyna osłonowa pchor. Sławomira Tabaczyńskiego "Kara" oraz patrol gońców (łącznie 17 osób). Ich uzbrojenie było niedostateczne; składało się z dwóch pistoletów z niewielkim zapasem amunicji oraz  trzech granatów filipinek. Przed godz. 16:00 przybył oficer łączności VII Obwodu por. inż. Bolesław Lessman "Lasota", jego zastępca ppor. inż. Stanisław Chyczewski "Zbyszek" oraz inspektor z ramienia Komendy Okręgu mjr  Karol Błasiński "Rymarz". Na terenie fabryki znajdowało się również kilku pracowników, którym nie pozwolono opuścić opanowanego terenu.