Działalność dywersyjno-bojowa

     Działalność dywersyjno-bojowa II Rejonu uwidoczniona jest w  miesięcznych sprawozda-niach "Kedywu" OW i dotyczy 9 akcji likwidacyjnych. ODB "Celków" liczył ok. 20 osób, dowódca ppor. Henryk Dobak "Olszański", a od 1944 r. ppor. Stanisław Maciejewski "Róg".

     Losy wojenne tego Rejonu od pierwszych miesięcy okupacji były dramatyczne.

     Już w  listopadzie 1939 r. na terenie Rejonu "Celków" w  Zielonce odbył się drugi na ziemiach polskich zbiorowy mord (po krwawej niedzieli w Bydgoszczy, a przed zbrodnią wawerską z 29 grudnia 1939 r.). Relację z tego zdarzenia złożył K. Sokołowski "Wiktor" - podajemy ją po wstępie do rozdziału dotyczącego tego Rejonu.

     Podstawowym czynem zbrojnym II Rejonu "Celków" były jego działania bojowe w dniach od 30 lipca do 9 sierpnia. W walkach tych zginęło 13 żołnierzy.

     Współcześni historycy pomijają zwykle w swych opracowaniach to co działo się na terenach II Rejonu "Celków".

     W dniu 7.  sierpnia 1944 dowódca Rejonu mjr Henryk Okińczyc "Bil" odznaczył Krzyżami Walecznych 24 żołnierzy (Odznaczenia te zostały ogłoszone w dzienniku personalnym MON nr 5 z  dn. 30 grudnia 1949 w Londynie).

     W  prezentacji struktur oddziałów walczących w Powstaniu Warszawskim w 5 i 6 tomie Wielkiej Ilustrowanej Encyklopedii Powstania Warszawskiego nie wymieniono II  Rejonu "Celków" VII Obwodu "Obroża".

     Tymczasem posiadamy relację dowódcy 1. kompanii II Rejonu "Celków" ppor. A. Furczaka "Alfa", który szczegółowo omówił te wydarzenia, co przedstawiamy w dalszej części rozdziału.